میلادتون مبارک آقا

موره میبینی که شر و با صفایُم بچه ی محله ی امام رضایُم
زلزلیم حادثیم بلایم بچه ی محله ی امام رضایُم

هر روز جمعه دلومه مبندم به پینجله طلا و ورمگردُم
کار و بارم ردیفه با خدایم بچه ی محله ی امام رضایُم


به موبگو بیا به قله قاف اصلا مو ره بیزر همونجه علاف!
قرار مرار هر چی بیگی مو پایم بچه ی محله ی امام رضایُم


دروغ ، مرغ نیست مییون ما باهم الان به عنوان مثال تو حرم
چند روزه که تو نخ کفترایم  بچه ی محله ی امام رضایُم

 

چشم موره گیریفته چنتا کفتر گفته خودش: چنتاشه خواستی وردر
الان درم خادماره مپایم بچه ی محله ی امام رضایُم


کفتراره که بردم از روگنبد مرم مو واز تونخ رفت وآمد
تو نخشه او گنبد طلایم بچه ی محله ی امام رضایُم


گنبده نصب شب مده به دستم او گفته: هر وخ که بییی مو هستم
مویم که قانع و بی ادعایم بچه ی محله ی امام رضایُم


وخته میبینم توی عالم همه ازش میگیرن و مگن واز کمه
گنبدشه اگر بده رضایم بچه ی محله ی امام رضایُم


گنبد وممبد نموخوام باصفا سی ساله پای سفره ای آقا
منتظر یک ژتون غذایم بچه ی محله ی امام رضایُم
 

درد دلم با آقا...